Zagadki edukacyjne w ramach DEGSE to ustrukturyzowane narzędzia edukacyjne. Ich celem jest uwidocznienie kompetencji poprzez działanie, podejmowanie decyzji, współpracę i refleksję.

Zagadka jest skuteczna edukacyjnie tylko wtedy, gdy jej rozwiązanie wymaga zastosowania docelowej kompetencji. Jeśli gracze mogą odnieść sukces bez wykazania się zamierzonym efektem uczenia się, zagadkę należy przeprojektować.

W edukacji w zakresie przedsiębiorczości społecznej efekty uczenia się opierają się na kompetencjach i zazwyczaj obejmują umiejętność:

• Analizowania wyzwań społecznych
• Ustalanie priorytetów działań w warunkach ograniczeń
• Rozdzielania ograniczonych zasobów
• Oceny interesów interesariuszy
• Podejmowania decyzji w oparciu o zasady etyczne
  
  

Proces projektowania musi zatem rozpocząć się od jasno zdefiniowanego efektu uczenia się i świadomego przełożenia tego efektu na mechanikę łamigłówki.

Co zdefiniujesz w tym rozdziale

Ta sekcja pomaga projektantom zdefiniować efekty uczenia się, obserwowalne zachowania, mechanikę i struktury informacji zwrotnej.

Krok 1 – Wybierz JEDEN główny efekt uczenia się

Projektowanie łamigłówek musi zaczynać się od intencji edukacyjnej, a nie od tematu, rekwizytu czy narzędzia cyfrowego.

Zasada projektowania:
Jedna łamigłówka = jeden główny obszar kompetencji.

Zadanie praktyczne:

Efekt uczenia się (oryginalne sformułowanie):
Przekształcone na formę opartą na działaniu:

Jeśli w zdaniu pojawia się więcej niż jedna kompetencja, należy je uprościć.

Krok 2 – Przeformułuj na zachowanie, które można zaobserwować

Abstrakcyjne efekty nie nadają się bezpośrednio do projektowania łamigłówek.

Zamiast: „Zrozumienie wpływu społecznego”

Użyj: „Wybieranie spośród inicjatyw w celu maksymalizacji wpływu społecznego przy ograniczeniach budżetowych”.

Użyj wzoru: Uczestnicy będą potrafili ______ w sytuacji ______, aby ______.

Dobrze sformułowany efekt uczenia się zawiera: jasne działanie, ograniczenie i cel.

Jeśli nie możesz zidentyfikować decyzji i ograniczenia, efekt uczenia się jest nadal zbyt abstrakcyjny.

Krok 3 – Przekształć efekt uczenia się w mechanikę zagadki

Kompetencje nabierają znaczenia edukacyjnego tylko wtedy, gdy są możliwe do zaobserwowania.

Określ jasno:

• Co uczestnicy muszą ZROBIĆ?
• Jaka decyzja jest nieunikniona?
• Jakie ograniczenie wywołuje napięcie?
• Z jakim kompromisem trzeba sobie poradzić?
• Jak wygląda sukces?
  
  

Obserwowalne zachowania mogą obejmować:

• Logikę ustalania priorytetów
• Porównanie informacji
• Dostosowanie strategii
• Uzasadnienie wyborów
• Negocjacje w grupie
  
  

Jeśli zagadkę można rozwiązać poprzez zgadywanie lub wielokrotne próby i błędy, kompetencja nie jest oceniana.

Szablon mapowania kompetencji na mechanizmy

Kompetencja:
Obserwowalne działanie:
Główna wymagana decyzja:
Wprowadzone ograniczenie:
Wymagany kompromis:
Warunek sukcesu (co świadczy o zastosowaniu kompetencji):
Możliwe nieporozumienie (co ujawniają błędne odpowiedzi):

1.1 Od kompetencji do działań w grze i obserwowalnych zachowań

Kompetencje muszą stać się widoczne poprzez ustrukturyzowane działania.

Przekład krok po kroku:

1. Wymień 2–3 wymagane działania gracza.
2. Zidentyfikuj co najmniej jedną nieuniknioną decyzję.
3. Zdefiniuj jedno realistyczne błędne przekonanie.
4. Opracuj informację zwrotną, która uwidoczni tok rozumowania.
   
   

Przykład:

• Efekt uczenia się: Strategiczne przydzielanie ograniczonych zasobów.
• Wymagane działania:

• • Przejrzyj opcje projektu
  • Porównaj koszty i wpływ
  • Przydziel tokeny budżetowe
    
    

• Nieunikniona decyzja: Który projekt otrzyma zmniejszone finansowanie?
• Błędne przekonanie: Finansowanie wyłącznie inicjatyw o dużej widoczności, ale bez długoterminowej stabilności.
• Informacja zwrotna: Obniżona końcowa ocena wpływu z powodu braku równowagi w zakresie trwałości.
• Wskazówka projektowa: Informacja zwrotna powinna wyjaśniać luki w rozumowaniu, a nie karać za błędy.